Στα πεζοδρόμια. Συναντιόμαστε. Όλοι.
Κοιτάζουμε βιτρίνες. Μετράμε τα λεπτά περιμένοντας.
Τρώμε βιαστικά.
Αθηναίοι και επαρχιώτες συναντιόμαστε στα πεζοδρόμια.
Μαλώνουμε. Περπατάμε χέρι - χέρι.
Περιμένουμε να στοιβαχτούμε στα λεωφορεία.
Στα πεζοδρόμια.
Όλοι. Έλληνες και μετανάστες. Χωρίς διαβατήριο. Χωρίς εισιτήριο.
Φιλιόμαστε. Ξερνάμε μεθυσμένοι. Ανταλλάζουμε πονηρές ματιές.
Διαδηλώνουμε.
Είσοδος ελεύθερη στα πεζοδρόμια.
Καλώς ήρθατε.

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2008

- Facta Non Verba -


Είναι το θέατρο ή είναι η πολιτική; Είναι και τα δυο. Δεν είναι τίποτα από τα δύο όπως τα έχουμε μάθει. Είναι μια μικρή ομάδα. Δρα στην συντηρητική Θεσσαλονίκη.
Κατάφερε να παίζει με τους δικούς της όρους. Έχει φτιάξει το δικό της χώρο. Χωρίς επιδοτήσεις. Χωρίς διαφημίσεις. Κατάφερε να διαψεύσει όσους δεν πίστευαν πως είναι εφικτό.
Να παρουσιάζει τις ανησυχίες της χωρίς εισιτήριο. Να κάνει θέατρο χωρίς καμία ταμπέλα. Και να μας αφορά όλους. Να συνεργάζεται με ανθρώπους της πόλης, της χώρας, του κόσμου. Να βγαίνει από το θέατρο της, και να συμμετέχει στους δρόμους, στους καταυλισμούς, στις φυλακές, όπου ο κόσμος φωνάζει. Εκεί που ο κόσμος εξεγείρεται. Έγιναν αναγνωρίσιμοι με ένα δικό τους στυλ, αυθεντικό. Από το Δεκέμβρη του 2002 που κάναν την πρώτη τους παράσταση τους έμαθε πολύς κόσμος.
Είναι η facta non verba. Και είναι τιμή μου, που είναι φίλοι μου.

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2008

- G r a f f i t i - -


Κάθε χρόνο ενθαρρύνω τους μαθητές μου να ασχοληθούν με κάποιο θέμα που τους ενδιαφέρει και δεν συνδέεται στενά με το γνωστικό αντικείμενο που τους διδάσκω στην τάξη.
Φέτος οι μαθητές και μαζί και εγώ θα ασχοληθούμε με το graffiti. Σκοπός είναι να διερευνήσουμε αν αποτελεί μορφή τέχνης (!!!), και κώδικα επικοινωνίας, το νομoθετικό πλαίσιο και τις υπάρχουσες αντιλήψεις. Επίσης να γνωρίσουμε καλύτερα τη συνολική κουλτούρα (π.χ. μουσικά κινήματα που συνδέονται με το graffiti) Όποιος λοιπόν από τους (λιγοστούς) αναγνώστες αυτού του blog θα ήθελε να βοηθήσει υποδεικνύοντας κάποιο υλικό (ιστορικό, νομικό, καλλιτεχνικό, ακτιβιστικό, κλπ), είναι ευπρόσδεκτος.

- Ανάμεσα στους τοίχους -


Τα ελληνικά σχολεία δεν έχουν σχολικό σύμβουλο, να στέκεται στο πλάι καθηγητών και μαθητών όταν προκύπτουν προβλήματα. Προβλήματα τα οποία οι καθηγητές δεν είναι εκπαιδευμένοι να διαχειρίζονται.
Τα ελληνικά σχολεία έχουν μόνο συμβούλιο καθηγητών που αντιμετωπίζει τα προβλήματα με την επιβολή ποινών.
Όταν κάποιος εκπαιδευτικός τολμήσει να προτείνει διαφορετικές λύσεις (συνεργασία με φορείς πρόληψης, ομάδες ψυχολογικής υποστήριξης, βιωματικά σεμινάρια, διαφορετικές μορφές διδασκαλίας) αντιμετωπίζεται συγκαταβατικά, όπως και ο τρελός του χωριού.

Στα ελληνικά σχολεία, εκπρόσωποι μαθητών δεν είναι παρόντες στις παιδαγωγικές συνεδριάσεις των καθηγητών τους (όπου γίνεται χαρακτηρισμός επίδοσης του κάθε μαθητή). Στα Ελληνικά σχολεία οι συνεδριάσεις γίνονται κεκλεισμένων των θυρών με όρκο σιωπής.

Στα ελληνικά σχολεία, υπάρχουν προβλήματα. Και στα γαλλικά επίσης. Αλλά εκεί έχουν σχολικό σύμβουλο και οι μαθητές εκπροσωπούνται στα συμβούλια.

Πολλές είναι οι διαφορές και περισσότερες οι ομοιότητες στα σχολεία Ελλάδας και Γαλλίας.
Τις πληροφορίες τις πήρα από την εξαιρετική ταινία Entre les murs (ελληνική απόδοση: ανάμεσα στους τοίχους). Βραβευμένη με το Χρυσό Φοίνικα, πρόκειται για ένα ντοκιμαντερίστικο τρικάμερο φιλμ, που αν μη τι άλλο αφορά όλους τους εκπαιδευτικούς.

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2008

- Στις φυλακές -


ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Εμείς οι κρατούμενοι στα κολαστήρια που κατ’ ευφημισμό καλούνται φυλακές του ελληνικού κράτους, κουρασμένοι από τις ψεύτικες υποσχέσεις όλων των υπουργών δικαιοσύνης τα τελευταία 10 χρόνια, για καλυτέρευση των συνθηκών κράτησης και βελτίωση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικαιοσύνης, αποφασίσαμε να κινηθούμε δυναμικά, ώστε να απαιτήσουμε τις δίκαιες διεκδικήσεις μας.
ΖΗΤΑΜΕ

1. Κατάργηση των πειθαρχικών ποινών. Τροποποίηση των άρθρων του Σωφρονιστικού Κώδικα 68, 69, 70, 71. Σε κάθε περίπτωση οι πειθαρχικές ποινές να εξαλείφονται μετά την έκτισή τους, να μην υπολογίζονται αθροιστικά και να μην λαμβάνονται υπόψη για τις άδειες, την εργασία, την εκπαίδευση και την υφ’ όρους απόλυση μετά τη λήξη τους.
2. Να μειωθεί το όριο έκτισης της ποινής για την υφ’ όρων απόλυση, από τα 3/5 στα 3/7. Να καταργηθεί άμεσα η αντισυνταγματική διάταξη που επαύξησε στα 4/5 το όριο, για τα αδικήματα περί ναρκωτικών.
3. Εφάπαξ μείωση κατά 3 έτη όλων των ποινών, για να διευκολυνθεί υφ’ όρων απόλυση και η αποσυμφόρηση των φυλακών. Όχι στις νέες πανοπτικές φυλακές, που χτίζονται απομονωμένες μακριά από τον ιστό από της πόλης.
4. Κατάργηση των φυλακών ανηλίκων. Καθιέρωση ανοιχτών δομών φροντίδας και προστασίας των εφήβων και των νέων.
5. Μείωση της «οροφής» των 25 ετών συνεχούς κράτησης. Μείωση του ελάχιστου ορίου έκτισης για την υφ’ όρων απόλυση στην περίπτωση των ισοβίων στα 12 χρόνια από τα 16 που είναι σήμερα, σε εναρμόνιση με τις ευρωπαϊκές νομοθεσίες.
6. Να εφαρμοστεί αυτόματα χωρίς διακρίσεις και εξαιρέσεις, η χορήγηση αδειών, αναστολών και λοιπών ευεργετημάτων με μόνο κριτήριο τις προϋποθέσεις του νόμου, με μείωση των ελάχιστων ορίων έκτισης ποινής για την ενεργοποίησή τους. Να αυξηθεί ο αριθμός των αδειών σε 60 μέρες για όσους δικαιούνται πενθήμερες και σε 96 μέρες για τους δικαιούμενους οχταήμερες.
7. Να σταματήσει η κατάχρηση του μέτρου της προφυλάκισης και να μειωθεί το όριο στους 12 μήνες.
8. Είναι γνωστή την τελευταία 8ετία, η υστερία των παραδικαστικών κυκλωμάτων, που οδήγησε σε εκδικητικά εξοντωτικές ποινές. Ζητάμε ανάλογες ποινές και ευρεία εφαρμογή του μέτρου αναστολής και υφ’ όρων απόλυσης.
9. Πλήρης, μόνιμη και 24ωρη ιατρική κάλυψη και σεβασμός στους ασθενείς. Δημιουργία και βελτίωση επαρκών χώρων υγιεινής (λουτρά και τουαλέτες). Άμεση ένταξη του Νοσοκομείου και του Ψυχιατρείου των φυλακών Κορυδαλλού στο ΕΣΥ, με πρόβλεψη πτερύγων για τις γυναίκες και τους ανήλικους, που τώρα δεν υπάρχουν. Άμεση μεταφορά των ασθενών σε δημόσια νοσοκομεία, με ασθενοφόρα και όχι σε κλούβες δεμένοι πισθάγκωνα.
10. Να παρέχεται το δικαίωμα στα ευεργετικά ημερομίσθια, στη φοίτηση, στα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας, τα επαγγελματικά εργαστήρια και στη συμμετοχή στα διάφορα προγράμματα, σε όλους τους κρατούμενους αναλογικά και χωρίς καμία διάκριση. Να χορηγούνται εκπαιδευτικές άδειες, σε όλους τους κρατούμενους, που πληρούν τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις για σπουδές εκτός φυλακών και για όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης και τεχνικής επαγγελματικής κατάρτισης. Ουσιαστική επέκταση των θεραπευτικών προγραμμάτων σε όλες τις φυλακές.
11. Κατάργηση του άβατου των φυλακών. Ελεύθερη πρόσβαση των: κοινωνικών και πολιτικών φορέων, Δικηγορικών Συλλόγων, Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου και της ΕΙΝΑΠ, οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ΜΚΟ και διεθνών οργανισμούς. Ελεύθερη διακίνηση πολιτικών και επιμορφωτικών εντύπων, χωρίς καμία εξαίρεση.
12. Θέσπιση εναλλακτικών μορφών κράτησης, διεύρυνση των αγροτικών φυλακών και εφαρμογή του θεσμού της ημιελεύθερης διαβίωσης καθώς και του θεσμού της κοινωφελούς εργασίας.
13. Διεύρυνση του θεσμού του ελεύθερου επισκεπτηρίου σε ανθρώπινες συνθήκες με σεβασμό στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των κρατούμενων και των επισκεπτών. Ιδιαίτερος κλειστός χώρος για τη συνεύρεση με τον /την σύντροφό μας.
14. Εργασία και πρόσβαση σε δημιουργικές δραστηριότητες για όλους και όλες. Ευεργετικός υπολογισμός των ημερών απασχόλησης στην ποινή.
15. Δικαίωμα επιλογής έκτισης της ποινής στη χώρα καταγωγής για τους αλλοδαπούς κρατούμενους αν και εφόσον αυτοί το επιθυμούν.
16. Εξανθρωπισμός των συνθηκών μεταγωγών με τη βελτίωση των χώρων στα απαράδεκτα μεταφορικά μέσα της ΕΛ.ΑΣ. Πρόβλεψη τακτικότερων σταθμεύσεων, βελτίωση των χώρων κράτησης στα άθλια «Μεταγωγών» και ταχύτερη προώθησή μας στις φυλακές.

Αιτήματα γυναικών κρατουμένων στον Ελαιώνα Θηβών

Με αφορμή τις τριτοκοσμικές συνθήκες διαβίωσης εντός του καταστήματος αλλά και της αντιμετώπισής μας από το σύνολο των υπηρεσιών του Υπ. Δικαιοσύνης, πιο συγκεκριμένα:
Ανύπαρκτη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Λιγοστά, έως ανύπαρκτα υλικά καθαριότητας (χωρίς δικαίωμα προσωπικής αγοράς).
Ανύπαρκτοι κανόνες υγιεινής (έλλειψη ζεστού νερού).
Ανύπαρκτη κοινωνική υπηρεσία και πρόνοια.
Απαράδεκτη τροφοδοσία λόγω έλλειψης υλικών.
Άγνωστη λέξη η παροχή ειδών πρώτης ανάγκης.
Ρατσιστική αντιμετώπιση των κρατουμένων σε θέματα αδειών και αναστολών.
Άνιση αντιμετώπιση υπολογισμού ποινών για την αναστολή ανάλογα με τα αδικήματα (2/5, 3/5, κ.λπ.).
Η μεγάλη αργοπορία στον προσδιορισμό της εκδίκασης των αδικημάτων και ειδικότερα στην εκδίκαση των εφετείων.
Η ιδιαίτερη σκληρότητα των ανθρώπων που μας δικάζουν, παρά τις επανειλημμένες συστάσεις που τους έχουν γίνει.
Η ανύπαρκτη δεύτερη ευκαιρία που όλοι περιμένουμε και που πολλοί από μας δικαιούνται, αλλά ποτέ δε μας δίνεται.

Αποφασίσαμε να απέχουμε από το συσσίτιο της φυλακής από τις 03/11/2008 έως ότου ληφθούν ανάλογα μέτρα για την αντιμετώπιση των παραπάνω.
Ελπίζουμε στην κατανόηση σας.

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2008

- Το αυστηρώς τίποτα και η Άκρη του ουρανού -


Δεν είμαι ειδικός σε θέματα κινηματογράφου. Προσπαθώ όμως να τον ξεχωρίζω από την τηλεόραση.Το Σάββατο ακολούθησα την παρέα με σκοπό να δούμε τηλεόραση στην μεγάλη οθόνη. Σε μια προσπάθεια να μην φανώ και πάλι ο δύστροπος της παρέας ακολούθησα χωρίς να γκρινιάξω. Η ταινία λέγεται "αυστηρώς κατάλληλο". Η αλήθεια είναι πως γέλασα, αλλά δεν μπορούσα να κάνω και αλλιώς. Το σενάριο, η υποκριτική και η σκηνοθεσία σου εκβίαζαν το γέλιο, ένιωθες πως πρέπει να γελάσεις αν θέλεις να συνεχιστεί (και κάποτε να τελειώσει) η ταινία.
Βγαίνοντας από τον κινηματογράφο, νοιώθαμε όλοι κάπως αμήχανοι και αδικαιολόγητοι (που σπαταλήσαμε 2 ώρες). Ήταν κοινή ανάγκη να νοικιάσουμε ταινία να δούμε στο σπίτι. Δεν είχε σημασία τι, αρκεί να ήταν κινηματογράφος.
Καταλήξαμε στο "Στην άκρη του ουρανού" του Fatih Akin. Δεν θα κάνω κριτική γιατί δεν έχω το ταλέντο. Έχω όμως ακόμα ζωντανές εικόνες στο μυαλό μου. Και το κυριότερο, έχω ακόμα σκέψεις που μου δημιουργήθηκαν με αφορμή την ταινία.Δείτε το.

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2008

- A D B u s t e r s -



Οι adbusters είναι μια ακτιβιστική ομάδα που ενεργεί με τη μέθοδο του πολιτισμικού αυτοσχεδιασμού (culture jamming). Μέθοδος που στοχεύει στην αποκάλυψη του πραγματικού μηνύματος παραποιώντας το αρχικό. Δραστηριοποιείται κατά της επωνυμιοποίησης, του καταναλωτισμού και της τηλεόρασης. Παρότι το κίνημα αυτό μετράει πολλά χρόνια παρουσίας, παραμένει ενδιαφέρον και επίκαιρο.

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2008

- Χαζεύω ΤιΒι-

Γράφω και δίπλα μου παίζει η τηλεόραση. Την κλείνω.
Βάζω το lunatico των Gotan Project και ξεκινώ. Οι σκέψεις μπαίνουν σε μια σειρά και έχω την εντύπωση ότι οι σφυγμοί μου πέφτουν κάπως.
Η αλήθεια είναι πως τους τελευταίους μήνες, δεν βλέπω τηλεόραση. Είναι όμως ανοιχτή και εγώ στέκομαι απέναντί της και .. χαζεύω. Βέβαια, όλοι μας αυτό κάνουμε. καθόμαστε μπροστά της και χαζεύουμε. Χαζεύουμε κυριολεκτικά. ξεχνάμε την γλώσσα μας, τα διαβάσματα μας (όσοι διαθέτουμε από αυτά), την ηθική, την ανθρωπιά μας.
Η τηλεόραση είναι χωρισμένη σε ζώνες.
Στην πρωινή ζώνη μας υποδέχονται οργισμένοι δημοσιογράφοι, έτοιμοι να υπερασπιστούν το δίκιο μας, ιδιαίτερα των συνταξιούχων και των ανέργων (που είναι και οι πελάτες τους).
Κατόπιν οι συνταξιούχοι ικανοποιημένοι ξεχύνονται στις αγορές (είναι όλοι αυτοί που ορμούν στα λεωφορεία και το μετρό, σπρώχνοντας και κλοτσώντας, απαιτώντας σεβασμό από τους νέους).
Οι λιγοστές νοικοκυρές που έχουν το προνόμιο (αλλά δεν το ξέρουν) να επαγγέλλονται οικιακά ξεφορτώνονται ξινισμένους συζύγους, διαβολοστέλνουν τα βαρετά τους παιδία στο σχολείο, και αναζητούν παρηγοριά στον φανταχτερό κόσμο των πρωινάδικων. Η ζωή που δεν έζησαν είναι τσάμπα και οι ξανθές κυρίες της πρωινής ζώνης πληρώνονται για να τις καθησυχάζουν. Παίρνουν κουράγιο για να πετύχει ο μουσακάς και όσα δεν πέτυχαν ποτέ.
Ο μουσακάς καταναλώνεται από την οικογένεια με καλεσμένο ένα panel (sic) αποτελούμενο από τηλεοπτικές περσόνες δευτέρας διαλογής. Πληροφορούν την οικογένεια για τα οικογενειακά των εγχώριων αστέρων. Και έτσι κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να αντιμετωπίσει τον άλλον. Οι σύζυγοι και τα παιδία περνούν ανώδυνα το μεσημέρι τους.
Κατόπιν έρχονται κάτι κυρίες πρόθυμες να μας συμβουλεύσουν πώς να ξαναγαπησουμε το έτερον μας ήμισυ, να βρούμε την χαμένη επικοινωνία με τα παιδιά μας, να γίνουμε ευτυχισμένοι!! Εμείς χαζεύουμε στην τηλεόραση κουνώντας το κεφάλι με κατανόηση και σημειώνοντας ότι κάτι πρέπει να κάνουμε για την ζωή μας.
Η βραδινή ζώνη ανήκει στους άρρενες. Ποδόσφαιρο πιο συχνά από ποτέ. Και οι πολιτικές εκπομπές. Μεγαλοδημοσιογράφοι παίζουν τον ρόλο του «πες τα Χρυσόστομε!», πριν αλλάξουμε πλευρό και αρχίσουμε το ροχαλητό.
Και μετά απορούμε γιατί μας στοιχειώνουν τόσοι εφιάλτες.
Καλό μας ξημέρωμα.